Είχαμε ξεκινήσει με τις καλύτερες διαθέσεις. Το σχέδιο έλεγε να μαζέψουμε μια φίλη από την Αγία Τριάδα (παλ. ονομ Στεβενίκο) και να ανηφορίσουμε προς τα πάνω. Θέλαμε να εκμεταλευτούμε τον καλό καιρό που έδινε για εκείνο το διήμερο και να στήσουμε την κατασκήνωση μας στα πλατώματα της Αρβανίτσας έχοντας για θέα την επιβλητική κορυφογραμμή της … Continue reading Στα πλατώματα του Ελικώνα, μια κατασκήνωση στα έλατα και μια αναγνώριση τοπίου

στο δρόμο για το Βουτσικάκι αναδημοσιεύουμε από τους εραστές της ωραίας κοιμωμένης : Είμαι σε ένα μαύρο δάσος. Τα δέντρα τόσο πυκνά που σκίζω το δέρμα μου για να περάσω ανάμεσά τους. Το φεγγάρι από πάνω φωτίζει το δρόμο μου. Κοιτάζω τα πόδια μου και βλέπω γαμψά νύχια. Τρέχω στο δάσος μαζί με τους άλλους. … Continue reading Διάλογοι των βουνοκορφών

Σε εκείνα τα μονοπάτια/ να ξαναβγείς ψηλά το δρόμο να πάρεις/ να χαθείς την ανηφόρα την λυτρωτική/ να βγάλεις πάντα ψηλά στέκει η κορυφή χιονοσκέπαστη/ ένα όνειρο ψηλά να βρεθούμε όπως κάθε μέρα  όλο και πιο κοντά στον ουρανό, όλο και πιο κοντα στο όριο/ στο όνειρο/ στο τίποτα και στο πάντα.  Τζουμέρκα (=προέρχεται από την σλαβική λέξη για το … Continue reading Μετρήσαμε τα βήματά μας